Dit Alles en Zij

Ik heb de bovenzijde nooit gezien,
zei de zorgeloze man 
- de wereld aan zijn vingertoppen -
tegen de meeuw die naast hem zat.
Hier onder deze brug in zomerschaduw,
vind je alles wat je hebben moet, hier
tussen het piratenschip en het grote reuzenrad.

Er zitten oude mannen bij oude tafels,
ze staren oude gedachten over de rivier,
en als zonlicht op het water dwarrelen
kleine meisjes door kleine berenboeken hier.

Hij merkte niet eens hoe ik verdween,
tussen zijn helden en theaterstukken,   
met mijn hart en handen vol,
van alle tijd die ik hier kon plukken.
Misschien is dit geluk.

Misschien.
Dit alles
en zij,
die dit alles heeft gezien.

 

Omgevouwen

In winter zit vuur;
in kaarsen, in de haard,
in het branden van onze  wangen.
Haar voeten liggen in de woonkamer,
overheen mijn benen en verlangen,
over mijn gedachten nog het meest.
Ik vind het mooi zoals ze geeuwt als ze boeken leest.
Zij heeft bij mij
een hoekje van het blad omgevouwen
om bij te houden.

Wenteltrap

De dag wacht met haar hartslag tot jij bent opgestaan.
Jij, naakt, in mijn kleren, je armen als ranken
geslingerd rond mijn trap die jou, in zachthouten klanken,
neerwaarts wentelt, terwijl je dromerig blijft staan.

Je streelt geruisloos langs boekenruggen die aan
je voeten liggen, schuifelend alsof je over zandbanken
in warme zeeën waadt waarvan golven jou bedanken
door bladzijde na bladzijde, jouw getijde om te slaan.

Ontleen mij vandaag, lees me en verdwaal.
Je mag hier zonder schoenen lopen.
Ik maak een plekje hier bij de haard,

waar jij kan blijven en waar ons verhaal,  
woord aan woord bijeen gekropen,
haar zoekend hart bedaart.