Kers

Oude heren van weleer,
verzamelden luister met aanmaakwoorden,
hun verhalen voedden het vuur.
Zo lees ik jou in de houtskoollijn van de stad
op de penseelveeg van de herfst
brandend in het ochtenduur.

Wij leven in haar flintervilten wolken.
Langzaam.
Schuivend als badsop op onze badkamertegels
wanneer jij met je lenden lacht,
om de warmwaterbron die brandend
onder ons zit.
Wij zijn vlakbij.
Verzin me een betere plek dan dit

Dan leven in diezelfde kleuren, 
als in jouw blauwe bloemenkleed
en weten: op een dag zullen wij kersen eten
net zoals Van Gogh dat deed.