Kers

Oude heren van weleer,
verzamelden luister met aanmaakwoorden,
hun verhalen voedden het vuur.
Zo lees ik jou in de houtskoollijn van de stad
op de penseelveeg van de herfst
brandend in het ochtenduur.

Wij leven in haar flintervilten wolken.
Langzaam.
Schuivend als badsop op onze badkamertegels
wanneer jij met je lenden lacht,
om de warmwaterbron die brandend
onder ons zit.
Wij zijn vlakbij.
Verzin me een betere plek dan dit

Dan leven in diezelfde kleuren, 
als in jouw blauwe bloemenkleed
en weten: op een dag zullen wij kersen eten
net zoals Van Gogh dat deed.

Dit Alles en Zij

Ik heb de bovenzijde nooit gezien,
zei de zorgeloze man 
- de wereld aan zijn vingertoppen -
tegen de meeuw die naast hem zat.
Hier onder deze brug in zomerschaduw,
vind je alles wat je hebben moet, hier
tussen het piratenschip en het grote reuzenrad.

Er zitten oude mannen bij oude tafels,
ze staren oude gedachten over de rivier,
en als zonlicht op het water dwarrelen
kleine meisjes door kleine berenboeken hier.

Hij merkte niet eens hoe ik verdween,
tussen zijn helden en theaterstukken,   
met mijn hart en handen vol,
van alle tijd die ik hier kon plukken.
Misschien is dit geluk.

Misschien.
Dit alles
en zij,
die dit alles heeft gezien.

 

Woorden

Ze schrijft alsof ze keien neerlegt,
voorzichtig, 
om het stromen niet te storen
en eenmaal de kei gevlijd,
luistert ze naar het licht op het oppervlak

dat door haar ingreep werd geboren.

Ze dicht als een bron die ik omarmen kan.
Ik lees haar als een schilderij
dat traant onder haar vingertoppen,
in parels als van primitieven, als van een wereld geschapen
uit kleine druppels klei.

Jij kent alle woorden, zegt ze,
terwijl ze bloesems op mijn lippen legt,
fluister ze voor mij.

 

Ithaka

Als ik het niet met woorden doe,
hoe omhels ik haar dan voor altijd?
Hoe stuur ik de wind in mijn zeil,
als ik het niet met woorden doe?

Kijk, de vrouw, daar zit zij,
bovenaan mijn boek, als op een klip.
Een kleine kijk in haar koninkrijk,
telkens ik een bladzij keer
en daarom lees ik er nu meer,
hier bij haar gezeten.

De golf zal het getij waarin hij strandde nooit vergeten
Als ik het niet met woorden doe, dan
draag ik haar naam in mijn handen.
Zij heeft in mijn omzwerven steeds
Penelope geheten.