Dagboek

Ik houd voor haar
een dagboek in waterverfgedichten, van bloemen
bloeiend onder kaarslicht, van hoe zij mij
aan winter warmen leert.

Gisteren schreef ik:
ze neemt me mee naar grasvelden
waarin zilveren wolken bloeien en waar
het woord welkom bloemgewaden draagt.

Gisteren schreef ik:
ze glundert, haar tierig lijf springt uit het bed, 
als uit de tuin der lusten, 
als door het sleutelgat van een schelmenroman.

Ik houd voor haar een dagboek in waterverfgedichten,
over hoe wijze mannen kijken met z’n allen
en knikken: “Het is voor haar dat Troje is gevallen.”

Magnolia

Magnoliameisje
knipoogt naar de lente
in haar vluchtig beknopte
bloeien,
in de schaduw van het hellend
omhelzen 
van Thessaloniki.
Kijk naar het zuiden. Zie je
waar Zephyr Aphrodite vond 
in golven van deze zeeën?
Laat mij daar mijn kleine oorlog voeren.
Ik vlecht mijn schild van lindehout.
In haar warme adem strijd ik om jouw naam.
Tedere Helena.