Dagboek

Ik houd voor haar
een dagboek in waterverfgedichten, van bloemen
bloeiend onder kaarslicht, van hoe zij mij
aan winter warmen leert.

Gisteren schreef ik:
ze neemt me mee naar grasvelden
waarin zilveren wolken bloeien en waar
het woord welkom bloemgewaden draagt.

Gisteren schreef ik:
ze glundert, haar tierig lijf springt uit het bed, 
als uit de tuin der lusten, 
als door het sleutelgat van een schelmenroman.

Ik houd voor haar een dagboek in waterverfgedichten,
over hoe wijze mannen kijken met z’n allen
en knikken: “Het is voor haar dat Troje is gevallen.”