Ik hoor je stem in echo’s,
gebarsten maar verbeten,
vanuit de verte,
vanuit een leegte
als van schepen die de zee verlaten weten.
In echo’s,
in flessenpost in de onzekerheid van oevers
van het middernachtmeer; daar
in penseelvegen, als olie op water,
drijft de maan de zwaan achterna
en even onbewogen,
kring jij bij mij vandaan.
In echo’s;
Mag ik je vertalen
in mijn wildernis van woorden, want
dit laat zich niet herhalen. (x3)
