Ik ben gewond,
maar ik adem mijn
mineraal verhaald
verleden geduldig,
als een golfslag
die maanlicht neerlegt
op zacht
verzakkend zilveren zand,
waar
voetafdrukken evenwicht vonden
in aangespoelde
woorden die, net als ik,
uit melkwit
marmer bestonden:
“Ik adem, want ik
werd gevonden.”
Onbreekbaar
erbarmen.
Dans met mij,
parelmaker.
Veranker mij in
je armen.
